نگذار که تلخی روزگار را ببینند.

این چشمان کنجکاو با دیدن تلخی واقعیت سرشکسته میشوند.

چشمانم را از من بگیر…

اما نگذار بینند آنچه را که ندیده میدانم

طاقت دیدنش را ندارم.

چشمهایم را ببند…

نمیفهمند باید خیس شد تا سبک شد.نمیفهمند شیشه ی عینکشان باید نمناک شود.نمیفهمند با باران باید خندید به باران باید عشق داد.با باران بایدعشق را دید

و شاید…..

باران خیلی ها را نمیفهمد…

الهی..
نه من آنم که ز فیض نگهت چشم بپوشم نه تو آنی که گدارا ننوازی به نگاهی.
در اگر باز نگردد نروم باز به جایی پشت دیوار نشینم چو گدا برسر راهی.
کمکم کن که در این بارگه دنیا مرا نیست پناهی.
یا حق

شرمنده ایم که بهای حسینی شدن ما بی حسین شدن تو بود

و

بدتر اینکه تو بی حسین شدی ولی ما هنوز حسینی نشدیم.

اللهم عجل لولیک الفرج